سلام

خیلی وقت است که بروز نکرده ام...

برای شروعی دوباره شما را به خواندن یک غزل از ناصر بقالی دعوت می کنم...

 

انسان نبود . بود .  ولی مثل ما نبود

سخت است اعتراف کنم او خدا نبود

 

وقتی که حق برای علی شعر گفته است

جایی  برای گفتن  این واژه ها  نبود

 

واژه تمام گشته و الا قسم به او

در وصف جاه او صفت لا فتی نبود

 

بعد از عروج فاطمه از این جهان کسی

جز چاه باصدای غمش آشنا نبود

 

مردی که از تمام جهان غم ربوده است

یک لحظه از کشاکش غم ها رها نبود

 

در نهروان و خندق و در فتح مکه بود

اما  هزار  حیف  که در   کربلا نبود

 

شاید اگر به سجده ی وصلت هوس نداشت

دیگر  سر  حسین  سر  نیزه ها  نبود.